De eerste begon terwijl ik een stukje drukwerk aan het opmaken was conform de aanwijzingen van de klant, welke ik nogal inspiratieloos vond, waarbij mijn gedachten tijdens het knutselen afdwaalden: wanneer ik advertenties en dergelijke altijd anders in zou willen vullen dan de klanten die mij opdrachten geven waardoor ik veel energie verlies (aan het behouden van een goed humeur), waarom zou ik dan niet gewoon daarnaast ook dat soort dingen voor mijzelf doen zoals ik het zelf wil? Gewoon in de tijd die mij thuis overschiet?
De tweede begon vanmiddag toen ik op het internet las over een 8 x 10 inch sensor die commercieel fotograaf Mitchell Feinberg heeft laten maken voor zijn technische camera. Hij gebruikt die als een polaroid want hij maakt de uiteindelijke foto op film. Zoiets buitengewoons wekt natuurlijk instant interesse waarna ik de fotograaf zijn website bezocht: www.mitch.fr.
Mooie foto's die commercieel gebruikt kunnen worden, dat vind ik het. Bij vlagen zelfs redelijk geïnspireerd. Ook vind ik ze aan de gladde kant en mis ik een "kunstig" aspect. Dat zal ongetwijfeld de crux blijken te zijn. Maar voor nu zou ik in een zijprojectje ook zo'n pad willen bewandelen, maar dan voor mijzelf. Na weken van inspiratieloosheid is het slechts een klein oprispinkje, ik ben zeker, maar hieronder mijn eerste poging*.
* Ja ik ben mij bewust van de tekortkomingen en ook van het gebrek aan verbinding met de tweede verhaallijn.
0 reacties:
Een reactie plaatsen