Duisburg

Afgelopen donderdag was ik met mede amateur-fotograaf Martijn in Duisburg om het Landschaftspark daar nu eens beter door een zoeker te bekijken (voorheen was dat altijd het sluitstuk van onze omzwervingen in die contreien en raakte het daardoor wat onderbelicht).

Op het laatste moment, bij gebrek aan een motiverende opdracht aan mezelf, besloot ik die dag met de TS-E 45 mm f/2.8 te schieten, een tilt-shift (kantel-schuif) objectief dat bewegingen als een technische camera toelaat (zij het aanzienlijk beperkter dan zo'n echt apparaat). Uit de hand bovendien, dat leek me gemakkelijker dan met een statief in de weer gaan en de laatste tijd ben ik wel van het gemakkelijke, een zware investering ergens in zelden enig resultaat opleverende.

De foto's:











Enzovoort enzovoort.

Ik geloof er zelf niet meer in, maar ik hoop dat de sporadische bekijker het aardige plaatjes vindt*. Ontevreden ben ik er niet mee overigens, laat die gedachte niet postvatten. De impact ontbreekt echter, andermaal, totaal.

*Het nut ontgaat me in die zin eigenlijk ook een beetje. Het ontbreekt me aan visueel (en intellectueel) geweld. Misschien dat ik mij moet bezig houden met auditief geweld, hoewel dat vooralsnog lastig uit het drijfzand te trekken is heb ik gemerkt tot mijn schande. En geweld, dat is ook niet zo mijn ding. Sorry.