Het tweede is een prachtige foto gemaakt door Erik van den Berg van de oudste Joodse begraafplaats van Europa, in Praag. Deze foto is zo goed gemaakt dat je een veelzeggende, diepe, indruk van de plek krijgt.
Het zijn de bomen die deze foto voor mij zo mooi maken, de bomen zijn de spil, ze maken een verwijdering en verbinding duidelijk. Omdat ten eerste de bomen het donkerste op de foto zijn, tegen een vrij egale lichtere "achtergrond", en zo eigenlijk het onderwerp, en ten tweede ze door hun kaalheid hun vorm zo duidelijk tonen wordt zeer benadrukt dat ze verticaal georiënteerd zijn, in tegenstelling tot de doden onder de stenen, dit contrast is verduidelijkt doordat de (meeste) stenen relatief licht zijn. Tegelijk is er een belangrijke eenheid tussen dood en leven. De bomen zijn kaal, dus in hun "doodse" periode van de seizoenen, bovendien staan de brokkelige grafstenen niet strak in het gelid maar schots en scheef, net als de gematigd grillige bomen, werkelijk heel natuurlijk allemaal. Zo vormt deze begraafplaats een verstilde enclave van dood en leven met op de achtergrond de gebouwen van de stad, zelf ook doods maar vol met leven (kan men aannemen en zich dan zo voorstellen).

De oudste Joodse begraafplaats van Europa, in Praag. Foto Erik van den Berg.
0 reacties:
Een reactie plaatsen