Daun

Op uitnodiging van mijn ouders een paar dagen in een slot in Daun, Duitsland, verbleven. Natuurlijk had ik mijn cameraatje mee met de CZ 1.4/50 (en een EF 35 f/2 als reserve, die ik niet nodig heb gehad) en heb ik daar wat foto's mee gemaakt in de mooie omgeving van het plaatsje in de Duitse Eifel.

Omdat de nadruk niet op fotografie lag deze dagen is mijn Zeiss Ikon Nettar in de tas gebleven en het statief op de hotelkamer. Dit laatste betekent dat onderstaande bosfoto's niet bruikbaar zijn voor mijn Daniel DeForest serie, maar dat waren ze toch al niet want het betreft hier geen Nederlandse bossen natuurlijk. Het is wel interessant om te zien hoeveel potentie die regio heeft, de hellingen waar sprake van is maken dat er op het eerste gezicht interessantere standpunten mogelijk zijn. Zoals gezegd, geen tijd om het beter te onderzoeken dus hier een paar fotootjes die ik schoot.









We hebben elke dag overheerlijk gedineerd 's avonds en overdag gewandeld, genieten dus. Waarbij het laboratorium experiment van James Olds en Peter Milner uit de jaren vijftig ter sprake kwam. Knaagdieren waren zo druk bezig hun beloningscentrum (genotscentrum?) (bij / in de hypothalamus, vraag me niet naar de details, ik ben geen bioloog) te stimuleren dat ze vergaten te eten, te drinken en te slapen en van uitputting stierven. Meer info op wikipedia (!). Hier verbind ik verder geen conclusies aan die toch futiel zouden zijn maar het past allemaal wonderwel in mijn huidige overpeinzingen.

Terugborrelend op een vorig blogbericht getiteld Talent wil ik graag nog even aanstippen dat ook programmeren nog steeds machtig interessant is (gisteren, geen idee meer wat de aanleiding was, heel wat erover gelezen, waar ik nu natuurlijk alweer veel te oud voor ben, in ieder geval om er nog een fatsoenlijke carrière uit te boetseren, hoewel ik daar in mijn middelbare schooltijd zeker snel genoeg ingedoken was, maar uiteindelijk misschien niet diep genoeg, waar zal dat aan gelegen hebben? Ik programmeerde allerhande spelletjes en dingetjes in basic, hoewel dat een ultra-zielige taal is toch een mooi begin natuurlijk, pastte boot-disks en dos dingetjes aan voor mijn eigen oude peeceetjes, waarom is dat uiteindelijk niet doorgezet? Uit angst de nerd te worden die ik uiteindelijk toch geworden ben? Afleiding door andere dingen die ook machtig interessant zijn zoals muziek? Het voordeel van programmeren is dat je te maken hebt met een door mensen gebakken en afgeschermde omgeving, het is mogelijk om daar uiteindelijk alles te begrijpen, fotografie en muziek, vergeet het maar).

Dus stug volhouden met fotografie (vooral de tweede foto in het rijtje boven spreekt mij daarom aan, heel modern, stom en nietszeggend), dat gaat hem worden. Concentreren op dat waar ik nu het meest gevorderd in ben (maar is dat eigenlijk zo?). Niet piekeren over verloren perspectieven. En niet vergeten te eten, drinken en slapen.