Uiteraard zit ik niet bij de finalisten van de Sony World Photography Awards 2011 (hmtja, erg veel succes straalt het niet uit, maar dat ik er niet bij zit kwam toch echt niet als een verrassing). Ook zit ik niet bij de korte lijsten. Maar man, wat een mooi werk zit ertussen. Bekijk de inzendingen hier:
WPO galleries.
Dit is echt een aanmoediging om door te gaan met fotografie. En misschien is dat ook wel het belangrijkste: dat je mooi werk te aanschouwen krijgt dat je inspireert, dat je je afvraagt waarom mensen bepaalde dingen hebben gefotografeerd en waarom jij dat niet zelf deed (modern art = I could do that + yeah but you didn't).
En hoe fotografen hun foto's zo'n impact geven. Want het is met name de impact* van sommige foto's die mij nederig stemt. Zelf heb ik nog geen foto's gemaakt (of korte series, wat voor mijn gevoel beter werkt en zoals deze ook ingezonden konden worden in de "professional" afdeling) met zoveel impact als sommige van de korte lijsten en finalisten. Ik ben ervan overtuigd dat ik moet (en kan) leren hoe op zo'n niveau te komen. Het is helaas lastiger dan bergbeklimmen (wat ik ook niet kan), waar het duidelijker is wat je moet doen om de top (van de berg) te bereiken, ook al is dat niet voor iedereen weggelegd. Maar misschien is het in de fotografie ook wel makkelijker** dan ik mij nu voorstel. Een aantal ingrediënten ken ik wel, de belangrijkste is, vrees ik, "doen".
De selecties die zijn gemaakt in het kader van deze competitie dwingen respect af, er zit vrij veel werk tussen (mijns inziens) dat duidelijk gespeend is van plat effectbejag. Hulde.
*Wat impact precies is is mij nog niet helemaal duidelijk.
**Achteraf is alles makkelijker. Als je op de top staat heb je misschien wel een idee dat je heel wat bereikt hebt en dat het je heel wat gekost heeft, maar dat is dan allemaal in het verleden, in het heden bezien lijkt het dan ineens stuitend overzichtelijk, stel ik mij zo voor.
vrijdag 4 februari 2011
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
0 reacties:
Een reactie plaatsen