Inspiratie in zwartwit, landschappen

De afgelopen weken heb ik zoals te doen gebruikelijk weer heel wat foto's bekeken op het grote wereldwijde web. De meeste foto's waren natuurlijk onbegrijpelijke prutswerken, elk een onvermoed nieuw dieptepunt vormend, die grove stukken wegvraten van mijn gezichtsvermogen.

Maar een klein deel was goed. Beduidend beter dan het niveau waar ondergetekende op aan het worstelen is (zich vastgrijpend aan het gladde oppervlak van zijn plateautje om in ieder geval maar niet verder omlaag te tuimelen). Met name deze twee die ik jullie niet wil onthouden, ter inspiratie.

De links verwijzen naar een specifiek lichaam van werk dat mij enorm aanspreekt (meer dan hun overige werk). Het is mogelijk interessant om uit te vinden waarom.

Lauren Henkin maakte sublieme zwartwitfoto's van één veld in Maine. Verdeeld over twee jaar houdt ze 14 foto's over (respect) en maakt daar een boek van dat 650 dollar kost. Dubbel respect. Dat is dus precies de richting die ik ook in wil gaan, keiharde selectie in je foto's aanbrengen en daarna niet dood hoeven te hongeren.

Eric William Carroll onderzoekt licht (en donker) op verschillende manieren. Niet alles is even fantastisch maar de reis is in deze wel heel interessant. De reden dat ik bij hem uitkwam en waarom ik deze ook plaats is de één na laatste foto van zijn serie (helemaal rechts) speed of dark, deze beneemt mij nog steeds de adem.

Ik hoop dat jullie ook zullen genieten van hun foto's.

Noot: ik ben afgestapt van het de hele tijd "vind ik", "in mijn ogen" en dergelijke overal bij te zeggen, dit zijnde mijn persoonlijke blog veronderstel ik in het vervolg als bekend dat het slechts om mijn mening gaat.