Omdat deze foto het duidelijkst laat zien wat ik probeer te bereiken: een niet-perfecte verwarring van materiaal en licht die ik alleen kan zien (en vastleggen) als ik er echt goed "in" zit, in het kijkproces. Gecombineerd met "toevalligheden" die ik een groot belang toedicht, in dit geval de vreemde tint van de over-de-datum-film die, mijns inziens, bijdraagt aan de sfeer.
Tekenend voor de manier waarop mijn fotografie in de wereld staat is ook dat de link die Aline zo genereus aan fotografen geeft in haar blogbericht in mijn geval niet werkt, omdat ze een spatie voor de "www" heeft meegekopieert. Dit herinnert mij ook aan het mooie voorpagina artikel (in een lokale krant) dat ik begin vorig jaar had waar de website van mijn naamgenoot werd genoemd in plaats van de mijne.
Toeval bestaat niet.
Hoe het is om tegen de bierkaai in te roeien, of iets dat daar zeer op lijkt, wordt de titel van mijn eerste boek, als ik het ooit schrijf.
Om 2010 even in stijl af te sluiten wil ik ook graag nog tonen welke foto die ik in 2010 nam dit jaar voor mij het best symboliseert. Hoewel deze foto fatalistischer is dan ik 2010 in werkelijkheid heb ervaren. In tegenstelling tot de duif denk ik zelf namelijk wel door te kunnen gaan en misschien zelfs ooit (weer) te kunnen vliegen.
Wat leuk dat u bent opgenomen in het blog van mevrouw Smithson en wat spijtig dat de link naar uw website niet werkt - hopelijk inspireert dit haar lezers wel om uw naam op te zoeken middels google en andere zoekmachines. Ik ga er van uit dat deze lezers vrij snel het kaf van het koren kunnen scheiden als het gaat om u en uw naamgenoot.
BeantwoordenVerwijderenDe foto die u heeft aangewezen als beste van 2010 vind ik een heel aansprekende. De monotone kleuren, het kale boslanschap, het heeft haast iets onaards over zich. Wow...