Groot

Na een maand van fotografische afzakking was ik gisteren onderweg met vriend Bas Stubert rond onze favoriete plek voor rustige fototochten afgesloten met een welverdiend biertje (of, in dit geval van vreselijke koude, warme chocolademelk) de Vesting van Naarden, alwaar ik met de serie "unsub" in het achterhoofd mijn digitale Canon cameraatje weer eens in het rond heb gezwiept. Een cameraatje dat overigens verbleekt bij het monster dat Bas meegenomen had, zijn nieuwe oude Pentax 6x7 met fijn 90 mm f/2.8 objectief met centraalsluiter. Vergeleken bij de reusachtige negatieven die het produceert (waarnaar ik nog steeds heel benieuwd ben, de eerste filmrol is nog niet terug van de centrale) valt de maat overigens nog alleszins mee en past het, tezamen met een 105 mm f/2.4 objectief en een kleinere Pentax reflex, nog in een zeer compacte Minolta schoudertas. Was mijn financiële situatie momenteel niet zo penibel dan keek ik ook weer eens naar een nieuwe grotere camera (het gaat mij met name om het grotere opnamevlak voor de foto's, niet zozeer om dat de camera zelf groter is, al is dat uiteraard vaak een logisch gevolg). Al weet iedereen natuurlijk dat foto's veel belangrijker zijn dan materiaal en echte kunstenaars zich niets aan hun materiaal gelegen laten liggen. Ik zal mijn foto's proberen te laten spreken hieronder.