Één

Al langere tijd erger ik mij enigszins aan de regel de accenten op de e's van één weg te laten. Ik vind het zelden tot onmiddelijke duidelijkheid leiden en ben zelf vaak genegen zinnen anders vorm te geven om het woordje één te vermijden. Vandaag las ik de krant en struikelde weer eens over een (zonder accenten) zin waarin het woord één (zonder accenten) voorkwam welke ik moest herlezen om tot afdoende begrip te komen.
Daarom schrijf ik vanaf nu een zoals het bedoeld is: één.