De tovenaar van Oz

ging dus niet door, daardoor had ik wel een aantal foto's van een jongedame die eerst Dorothy zou zijn. Het is natuurlijk zonde om foto's die, op zich, gelukt zijn te laten wegkwijnen. Daarom heb ik er op mijn gemakje een drieluik mee gemaakt. Dit zijn ook de drie foto's die ik het model als dank voor haar medewerking zal aanbieden.

Eens temeer (ja ik blijf erover doorzeuren) bleek weer dat ik het wel leuk vind om mensen te fotograferen (of vind ik het eigenlijk vooral leuk om ze te regisseren?). Ook werd ik weer geconfronteerd met mijn soms veel te grote vertrouwen in mijn eigen fotowinkel kunsten. Het is beter, voor mij in ieder geval, om de foto zoveel mogelijk goed te schieten ter plekke. Haren uitknippen is niet leuk, belichting is nauwelijks kloppend te krijgen, vooral niet als je oorspronkelijke idee niet blijkt te werken, enzovoort. Het grote aantal pogingen en versies van de uiteindelijke foto's die in het mapje van deze fotosessie staan getuigen daar ook van.








Oorspronkelijk wilde ik dit project in driedee schieten. Wegens tijd- en budgetgebrek heb ik dat laten varen maar het is, na wat reflectie, toch wel iets dat ik zou willen proberen. Voor later, ook.