Van de serie "Goodbye Annette"

heb ik nog geen gewag gemaakt op dit bescheiden podium zie ik. Vanuit mijn naaste omgeving heb ik er wel al wat, aarzelende soms, reacties op mogen ontvangen waarvoor ik heel dankbaar ben, omdat ik terugkoppeling altijd bijster waardeer en het, vooral mijn ego, ook interessant vind om over mijn foto's te praten met iemand die er een mening of vraag over heeft. Laat mij tevens van de gelegenheid gebruik maken te zeggen dat de serie met Annette's toestemming is geplaatst en het initiatief tot het maken ervan zelfs bij haar lag (ik had de hoop dit ooit te kunnen doen reeds lang geleden opgegeven).

Het lijkt me eigenlijk heel normaal om mooie foto's van je eigen vriendin (te proberen) te maken als fotografie je hobby is. Wellicht kijkt men vreemd op als die dan op internet verschijnen maar daar lijkt me in principe ook niet veel kwaad in te zitten, al ben ik misschien daarin te naïef voor deze (internet) wereld.

Ik kan ook niet ontkennen dat het maken van de serie op zich naar meer smaakte. Een vrouw is, net als een bos of zoveel andere zaken, een interessant onderwerp, misschien zelfs wel interessanter dan een bos, dat je moet leren kennen, dat je volledige concentratie waard is en je dan beloont met bijzondere plaatjes en misschien een leerzaam moment of twee. In één enkele sessie is dat natuurlijk nauwelijks voor elkaar te krijgen allemaal en omdat het mijn eerste keer was dat ik dergelijke foto's maakte was ik er zelf ook niet helemaal op mijn gemak bij hetgeen in het eindresultaat nog wel te zien is denk ik, een zekere terughoudendheid kan ik wel herkennen in de foto's (zonder dat bij uitblijven daarvan het geheel meteen plat zou moeten zijn overigens).

De serie is in onze slaapkamer geschoten met bestaand licht met de Contax (Carl Zeiss) 2/100 vol open. De foto's zijn bewust zwartwit en ook geschoten met in het achterhoofd dat ze zwartwit zouden worden. De belichting wisselt sterk, dat heb ik gedaan door Annette op verschillende plaatsen in de slaapkamer (dichter bij het raam en verder af) te fotograferen in een poging hierdoor een verhaal te laten ontstaan.

Oorspronkelijk was een idee van mij om zo nu en dan "sexy" foto's van Annette te maken om te kijken of dit kijkers naar mijn flickr account zou trekken (waar het nu angstig stil is), maar hiervoor zou ik langere tijd nodig hebben om uit te zoeken wat een goede "sexy" suggestie is zonder plat te worden, maar wel plat genoeg zodat ook de normale mens het begrijpt (niveau strak t-hemd zeg maar, maar dan beschaafd). Dit liep echter anders omdat Annette aanstalten maakte te vertrekken en ik het daarom vooral niet kies vond om zo'n project nog op de valreep op te starten nu Annette er ineens wel wat meer voor open stond. Daarom wilde ik er vooral een stijlvol afscheid van maken en laten zien hoe ik Annette als persoon zie, alsmede vrouwen in het algemeen (mede daarom heb ik Annette haar gelaat ook niet gefotografeerd).

Zoals gezegd is dit wel een onderwerp dat ik graag nog eens op wil pakken, alleen dan liever niet in het kader van een afscheid maar gewoon professioneel (met een model, als ik ooit de moed kan verzamelen er eentje te contacteren) wanneer de studio beneden af is en er geen toevlucht meer genomen hoeft te worden tot de slaapkamer, wat natuurlijk echt niet kan in zo'n situatie.

De hele serie staat hier: Goodbye Annette.

De eerste foto: