Vantevoren had ik erge moeite om te bedenken wat ik als thema zou pakken, wat ik mezelf altijd graag geef om niet in het wilde weg te gaan schieten. Een beperking zo je wilt, die je misschien wat bewuster maakt van elk individueel plaatje en tevens de verschillende foto's meer tot een geheel smeedt. Door de beperking ben je zo nu en dan gedwongen het maximale uit een situatie te halen om toch maar een resultaat te boeken daar waar je beperkingsloos zoveel prima plaatjes kunt schieten dat je nooit verder komt (dan prima).
Ik had bedacht om de serie (net als de vorige) zwartwit te maken om de structuren te benadrukken en nu met een (overdreven) hoog contrast te werken zodat de beelden wat grafischer zouden worden, maar niet meer het element "mens" zo expliciet gebruiken. In plaats daarvan wilde ik een sfeer van een verlaten toekomst overbrengen (ter inspiratie naar de film "Dune" gekeken dinsdagavond). Omdat ik wist dat het pand heel groot is besloot ik mijn Contax 100 mm f/2 van stal te halen en zo eens heel anders naar een interieur te kijken (voor de zekerheid had ik ook een 35 mm f/2 mee mocht ik volledig falen met alleen 100 mm, maar dat gebeurde mijns inziens niet), het is allemaal vanaf statief gefotografeerd op f/5.6 of f/8 en sluitertijden van 1/15 tot 2". Mijn idee om met een draadloos te activeren flitser vreemde lichteffecten te bereiken strandde direct al wegens veel te weinig vermogen van dit apparaat. Wel heeft de flitser op twee foto's een zinvolle bijdrage kunnen leveren door voor wat contrastverhoging te zorgen.
Het weer was perfect: bewolkt maar droog.
Uiteindelijk heb ik de serie niet zwartwit gemaakt, toen ik de foto's thuis bekeek was ik erg onder de indruk van de kleuren (meer nog dan daar) die op zichzelf al een sfeer oproepen en ook heel mooi passen, vind ik, bij het pand.
Enzovoort enzovoort (11 foto's in totaal).
Later ging het regenen, die serie houd je tegoed.
0 reacties:
Een reactie plaatsen