Tijdens het afstruinen van het internet naar digitaal middenformaat (hetgeen ik vrij regelmatig doe moet ik bekennen, ik vind ze nog steeds veel te duur) kwam het weer bovenborrelen: wat ga ik in vredesnaam doen met zo'n mooie camera?* Visioenen van fantastische platen doemen dan voor mijn geestesoog op. Platen die over het algemeen meer investering vergen dan een dagje het bos intrekken (hoewel ik van mening blijf dat daar hele mooie dingen te doen zijn).
En hier zit ik dan met een mooi idee voor de wedstrijd met thema "Transport" die voor 1 mei ingestuurd moet zijn en waar het me domweg aan tijd lijkt te ontbreken dit voor elkaar te krijgen. Ik zou wel wat dingen kunnen proberen te organiseren maar in twee weken (en ook nog zulke drukke weken met een dag filmen begin mei waar ik 8 scripts voor af moet hebben) kan ik mijn plannetjes toch nooit uitvoeren. Dat vind ik heel jammer. Het is ook een beetje een zielig soort jammer, besef ik wel, want ik zou ook kunnen proberen het voor elkaar te krijgen tegen alle voortekenen in.
- Terwijl ik dit schrijf begint een tweede, iets makkelijker te organiseren, idee in mij te ontkiemen, ik denk dat ik zo de computer afsluit en dat idee wat water ga geven. -
Hier een voorbeeld van mijn afkalvende inspiratie, een beeld dat iedereen had kunnen maken (tijdens deze wandeling was ik ook niet alleen en kon daarom niet veel tijd in een foto steken, dit als verzachtende omstandigheid aanvoerende):
*Het idee dat je zoiets "waard" moet zijn - is het Calvinistisch? Of uit welke ongezonde set van waarden komt dit voort? - is heel sterk aanwezig bij mij.
0 reacties:
Een reactie plaatsen