De subtiliteit in mijn foto's

maakt ze niet populairder, zoveel is duidelijk (nadat ik in tegenstelling tot gewoonlijk nu eens niet mij met een diepe zucht afkeerde van menig oplijn discussie of foto op flickr maar juist in de tijd dat ik toch uitstelgedrag vertoonde op die plek ook wat van mij heb laten horen, wat theoretisch tot een verhoogd aantal koekeloerders zou moeten leiden).



Er straalt denk ik een "al geweest, al gedaan" sfeer uit mijn fotootjes. Was ik dan de enige die er niet was? En het niet deed? Zou men denken dat de zelfscherpstel functie van mijn fototoestel domweg kapot is terwijl ik juist elke keer zo zorgvuldig bewust verkeerd scherpstel?

Twijfelen is ook goed, anders word je maar arrogant. Of ik de plank in langzaambeweging aan het misslaan ben hier zal pas later blijken. Wellicht. Vooralsnog is de fotografie nog het enige waar ik me een klein beetje aan kan warmen.

Twijfelen doe ik ook aan de laatste foto in het trouwalbum dat ik voor mijn zusje maakte en dat inmiddels bij de drukker ligt. Het beeld voldoet weliswaar aan mijn standaarden, maar ik kan slecht inschatten hoe donker het echt wordt als het afgedrukt wordt, ik wil niet dat schaduwen dicht lopen waarin ik nog wel detail kan onderscheiden op mijn beeldscherm, daartoe heb ik op de valreep het bestand nog wat lichter gemaakt. Misschien moet ik dan maar gewoon vertrouwen hebben.

Beide foto's zijn volledige spreads op 30 x 60 cm, het bruidspaar is thuis op de foto gezet en in fotowinkel is zij in de omgeving geplaatst. De minieme resolutie doet er niet echt recht aan maar he, zis is ze internet men.