8 bit of 16 bit,

Adobe RGB of sRGB, dither of niet, anti alias of niet, resampling, convert to profile of assign profile, relative, perceptual of saturation... en de volgorde waarin je deze bewerkingen uitvoert tot het eindproduct. Het werd me gisteren weer eens duidelijk wat een gigantische impact dit heeft op de uiteindelijke kwaliteit van de foto (en, naar ik gevoeglijk aanneem maar niet heb getest, de afdruk).
Ik had een fotoboek gemaakt in Indesign maar dat moest als losse 300 dpi* jpg's afgeleverd worden. Mijn bevindingen, na enig testwerk (het eindproduct moest sRGB zijn, normaal lever ik drukwerk in CMYK aan maar dit is een fotoprinter, die hebben over het algemeen graag sRGB heb ik gemerkt, misschien vanwege de manier waarop die belichters werken), waren glashelder (een aantal foto's moesten zo groot afgedrukt worden dat ik de jpg pagina uiteindelijk rechtstreeks vanuit photoshop heb gemaakt om maximale kwaliteit te behouden).

- Indesign rescaled veel slechter dan Photoshop wanneer de ratio < 1,5 (grofweg) is, is die > 2 (grofweg) dan zie ik geen verschil.

- Bij importeren van pdf's in Photoshop is er een hardnekkig vinkje "antialias" dat standaard aan staat. Vink je het uit, zijn je foto's ineens veel scherper (ik zat mij eerst gedurende enkele bladzijden af te vragen waar toch die omfloersdheid vandaan kwam)**.

- Van Adobe RGB naar sRGB in 16 bit converteren levert, voor zover ik het zag, betere resultaten op dan in 8 bit. Een bevestiging van mijn werkwijze waarbij ik zoveel mogelijk in 16 bit werk en pas op het laatste moment (zelfs na het eventuele verscherpen, wat ik bij dit boek overigens nergens heb gedaan) naar 8 bit converteer om het als jpg-eindproduct op te kunnen slaan.

- Aan een Adobe RGB bestand het profiel sRGB toewijzen doet de kleuren verschuiven (ja duh!) maar het kan een uitkomst zijn wanneer er lastige toonaarden in de foto zitten, vooral in donkere delen (bij mijn foto althans) was de toonschaal veel vloeiender wanneer ik het niet liet omrekenen maar domweg toewees en er daarna een curve overheen gooide. Hoewel de foto op zich zeer goed bruikbaar was heb ik uiteindelijk toch gekozen voor de omrekening (om dat hij dan fellere kleuren kreeg zonder veel extra te moeten bewerken) met dithering (zonder is strakker, maar je krijg ook "lijnovergangen", ik ben even de officiële term kwijt). Bij dit zeer lastige bestand (dat ik helaas alleen in 8 bit had vanwege een stockfoto) bleek overigens "saturation" het mooiste resultaat op te leveren bij het omrekenen van Adobe RGB naar sRGB, terwijl ik dat dingetje eigenlijk altijd standaard op "perceptual" heb staan, geen idee waarom overigens.

Genoeg geleuterd, maar vandaag helaas ook geen foto.

Vrijdag een lang weekend naar Vlieland en het belooft regenachtig en winderig te worden, dus wel kans op echte Joeri-foto's, als hij zijn bed nog uit komt die dagen.

*bij 10 x 20 inch, dus gewoonweg "3000 bij 6000 pixels". Inmiddels begin ik allergisch te worden voor de term "300 dpi" vanwege de dwaze discussies en zinloze opmerkingen die er zo vaak mee gepaard gaan, terwijl het toch zo ongelooflijk simpel is.
**kan je nagaan wat er gebeurt met je foto's als je je hand weet te leggen op een camera zonder AA filter zoals een middenformaat camera, een oudere Kodak SLR (in Nikon en Canon mount gemaakt) of natuurlijk zo'n mooie Leica M9 :-)