--
Vandaag ook de foto voor de Digital Culture wedstrijd van Carl Zeiss gemaakt. Het concept dat ik had bedacht vereiste dat Laura weer in haar bruidsjurk zou plaatsnemen, die bleek echter gestoomd en wel alweer in het ouderlijk huis te hangen. Maar ik wilde ook niet opgeven... Stoute schoenen dus, aan mijn voeten, en daarna in de sneeuw met camera en bruidsjurk naar Anton en Laura getogen.
Mag ik hier even een bedankje plaatsen voor Annette, Anton en Laura die alledrie onbaatzuchtig hun medewerking hebben verleend aan dit projectje? Welja. Annette was de ambtenaar van de burgerlijke stand. Anton en Laura waren het bruidspaar, wederom.
Er zijn drie foto's uit de fotosessie die in aanmerking komen ingezonden te worden. Volgens mij kan ik er maar één inzenden dus zal ik een keuze moeten maken, aangezien dat nogal moeilijk is voor een weegschaal zal ik daar later op terug moeten komen. Trouwens probeer ik meestal bij een wedstrijd met een gedefinieerd onderwerp mijn inzending tot 1 foto te beperken (tenzij er gevraagd wordt om een serie) omdat ik van mening ben dat er 1 foto de beste is. Dit heeft nadelen, want de jury kijkt er anders naar (iedereen kijkt overal anders naar tenslotte) en zal uit, pakweg, 3 beste foto's van mij wellicht een andere kiezen dan ik, welke bijgevolg meer kans maakt bij het jureringsproces.
Mijn initiële verwachting is dat het niveau van de inzendingen hoog zal liggen omdat er weinig ruchtbaarheid aan gegeven is, voor zover ik er zicht op heb, zodat waarschijnlijk alleen mensen geïnteresseerd in Carl Zeiss objectieven ervan weten; dat zijn veelal gevorderde amateurs vermoed ik. Tussen inzendingen van gevorderde amateurs zitten, naar mijn ervaring, altijd een paar ontzagwekkende exemplaren waarmee het zwaar concurreren is.
Altijd spannend...
0 reacties:
Een reactie plaatsen