Een geheel ander dilemma wordt belichaamd door de foto / poster hieronder. Al lange tijd probeer ik voor de kookwinkel een kwaliteits-uitstraling te creëren maar hiermee zijn (minstends) twee problemen:
1) mijn gevoel voor kwaliteit en uitstraling is misschien niet helemaal afgestemd op deze maatschappij
2) hoewel in woord de kwaliteit een punt van uitstraling is gaat het in de praktijk wel heel vaak om de prijs en de omzet, de grote gemene deler dus
De meeste posters die ik maak worden dan ook afgekeurd. Is dat erg? Moet ik het niet meer proberen*? Het is tenslotte maar het idee (eh, gevoel?) van 1 persoon, die er ook nog eens geen ervaring mee heeft noch een studie heeft gevolgd in marketing, reclame, psychologie of blablabla. Ik weet best wat de klant wil. Meestal maak ik ook wel wat de klant wil. Maar vrijwel altijd biedt ik een alternatief, dat zelden uitverkozen wordt. Is het normaal dat regels voor sommigen gelden en niet voor anderen? Of voor sommige situaties en niet voor andere situaties? Het frustrerende is, in het echte leven, dat men altijd meerdere parameters per keer wijzigt, zo kan iemand als ik er dus nooit iets van begrijpen. Ongrijpbaarheid is wat mij door de vingers vliedt. Ondertussen zegt men dat ik mijn zegeningen moet tellen.
* moest ik de posters naar een amateur-niveau trekken dat het grote publiek onmiddelijk herkent is dat wellicht niet zo voor de videocontent. Moest ik mij niet meer bemoeien ermee doch slaafs produceren wat men verwacht (= naäpen) en mij tevreden stellen met de mogelijkheden die ik heb in het beheren van de site? Juist heb ik in de nieuwsbrief (omdat ik niet de enige ben die hem fabriceert) een steek laten vallen in de eenheid welke ik juist elders probeerde op te bouwen maar die juist ook, vrijwel jaarlijks, doorgestreept werd met nieuwe instructies en doelen etc. etc.. Moest ik mij gewoon niet meer zoveel overal van aantrekken? Probeer ik mij nergens meer iets van aan te trekken word ik intens verdrietig. Is dat erg?
0 reacties:
Een reactie plaatsen