Natuurlijk heb ik er weer diep over nagedacht en is de foto niet toevallig tot stand gekomen. De foto gaat over verbondenheid en tweespalt in de mens. Enerzijds houden wij vast aan (archaïsche) tradities en is een warme aanraking onontbeerlijk voor een gezond leven, anderzijds verliezen wij veel tijd, en onszelf deels, in een web van verbindingen met anderen die via kleurige bewegende applicatietjes op ijskoude machines virtueel bereikbaar zijn of eigenlijk misschien helemaal niet. (Zijnoot: wil niet iedereen vooral gelezen en gekend worden, zonder zelf te lezen en te kennen? Ik maak me daar zelf zeker schuldig aan.)
Apparaten aan de rand van de foto: de technologie is een randverschijnsel, de mens (handjes vasthouden in het midden) is de kern.
Hoofden eraf: hoe bekend je je ook maakt, je voelt je enigszins anoniem op je apparaat, je ziet ook meer anonimiteit; je mist gelaatsexpressies die soms meer zeggen dan woorden, of gebezigde woorden een andere betekenis geven.
Zwartwit kleding en traditie (huwelijk) met boek (tegenover kleurige apparaten): benadrukken de talloze contrasten die hier spelen waaronder het jezelf registreren versus anonimiteit, het jezelf vastleggen versus vluchtigheid.
De bovenlaag ~ook tijdens ons jawoord is het apparaat in de aanslag~ is de Digital Culture - laag die, zo heb ik de uitleg althans begrepen, gaat over de verregaande integratie van (digitale) (netwerk) apparaatjes in onze maatschappij.
Mag ik hier Annette, Anton en Laura nog een keer bedanken voor hun medewerking en Bas Gijselhart en Bas Stubert voor hun mening over deze foto terwijl ik nog aan het twijfelen was.
0 reacties:
Een reactie plaatsen